Kineziterapija je oblast fizikalne terapije koja se bavi primenom pokreta u svrhe lečenja, a u cilju uspostavljanja optimalnog funkcionisanja delova i organizma u celini. Za sprovođenje i uspešnost vežbi potreban je nadzor i stručna pomoć fizioterapeuta.
Kineziterapija znači primenu adekvatnih, osmišljenih vežbi, za svakog pacijenta posebno prema životnom dobu, problemu koji je akutan i prema opštem zdravstvenom stanju pacijenta.
Neophodna je nakon koštanomišićnih povreda, dugih imobilizacija, nakon operacija, kod hroničnih reumatičnih bolesti, nakon oštećenja centralnog nervnog sistema (mozdani udar, MS, infektivna obolenja, autoimuna) ili kod lezija perifernog nervnog sistema (pareze ili paralize ruku ili nogu, npr. viseća šaka, petlov hod, ali i kod obolenja nerava lica, n.facijalisa.
Kineziterapija je neophodna i kod posebnih stanja u ginekologiji (vežbe karličnog dna), u vaskularnoj patologiji – posebne vežbe za cirkulaciju i dozirane šetnje, kao i nakon infarkta srca ili operacija – vežbe disanja, šetnje i posebno vežbe za gornje ekstremitete.
Kineziterapija obuhvata aktivne i pasivne vežbe.
Aktivne vežbe se mogu podeliti na tri dela:
- Aktivne potpomognute
- Aktivne nepotpomognute
- Aktivne vežbe sa otporom
Može se primenjivati i terapijski i preventivno jer su kontraindikacije minorne ako se stručno izvodi sa fizioterapeutom.
KLINIČKA KINEZITERAPIJA MORA BITI STRUČNO VODJENA I DOZIRANA jer dobar fizioterapueti mora odlično pozavati opšte stanje organizma (rad kardiovaskularnog sistema, nervnog sistema, respiratornog sistema, zanimanje/profesija pacijenta, nasledne bolesti, da li je sprotski aktivan ako jeste koji sport je u pitanju, kako se hrani… i sl.
OPŠTI TERAPIJSKI EFEKTNI KLINIČKE KINEZITERAPIJE SU:
- Stvaranje pravilnog refleksa pokreta kao i motoričke aktivnosti
- Povećanje radijusa pokretljivosti u zglobovima
- Augmentacija mišićne mase i elastičnosti
- Poboljšanje funkcije respiratornih organa, organa za varenje, kardiovaskularnog sistema
Prednost kineziterapije jeste ta što u pokretu učestvuje više fizioloških struktura:
- Koštani sistem
- Mišići
- Zglobovi
- CNS
- PNS
Pored ove prednosti, nezaobilazno je spomenuti da svaka fiziološka struktura koju smo gore pobrojali, za sobom vuče i odredjeni sistem ili deo sistema koji je povezan sa njim pa tako u pokretu pored mišića, zglobova, CNS-a učestvuju kompleksniji sistemu poput: kardiovaskularnog, respiratornog, endokrinog.
Zbog te svoje speficičnosti ne koristi se isključivo u fizikalnoj terapiji i rehabilitaciji već i u situacijama bolesti srca i krvnih sudova, bolesti respiratornih organa, neuroloških i nefroloških poremećaja.
